Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 18 januari 2010

D66 kijkt terug: Olga Scheltema, eerste D66-wethouder in Haren gaf burgerparticipatie een flinke impuls

<!–
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:595.3pt 841.9pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1974 hadden de ‘linkse’ partijen de handen
ineen geslagen. PvdA, PPR, PSP en D66 namen met een gezamenlijke lijst deel aan
de verkiezingen, onder de naam ‘Progressieve Partijen’ (PP). Vijf zetels werden
binnengehaald en dat hadden er zes kunnen zijn, ware het niet dat er binnen de
PvdA een afsplitsing was ontstaan, waardoor er ook een zetel werd ingenomen
door het Socialistisch Appèl.
De progressieve fractie bestond uit drie leden van de PvdA, een van D66 en een
van de PPR. Deze fractie kandideerde het D66-lid Olga Scheltema voor het
wethouderschap. De PP vormden een coalitie met de VVD (6 raadszetels) en de protestants-christelijke
fractie (5 zetels). Een dijk van een coalitie: 16 van de 17 zetels! Maar dat
betekende geenszins dat de besluitvorming in die periode vlot verliep,
integendeel. De verhoudingen tussen de raadsfracties waren lang niet altijd
goed. Door de VVD werd de progressieve combinatie vaak als bedreigend ervaren.
Olga Scheltema kreeg de portefeuille die in 1966 in het leven was geroepen voor
de derde wethouder (tot dat moment had Haren twee wethouders) van de PvdA. In
deze portefeuille waren welzijn, sport, recreatie, milieuzaken, sociale zaken,
volkshuisvesting en werkgelegenheid ondergebracht. Een lichte portefeuille met
onschuldige zaken, vond men in 1966. Maar in acht jaar tijd won de portefeuille
enorm aan gewicht: de beleidsterreinen werden belangrijker en het bleken bij
uitstek aspecten waarbij burgerparticipatie kon worden vormgegeven.
Olga Scheltema: “Men dacht lange tijd: ach, sociale zaken, welzijn, milieu, dat
stelt niet veel voor, maar er bleek juist heel wat van te maken. Toen ik aantrad
vonden de VVD en de christelijke fractie opeens dat de portefeuilles opgeschud
en herschikt moesten worden. Vooral de milieuportefeuille wilde de VVD niet in
linkse handen. Die hoorde beter bij ruimtelijke ordening. En wij wilden een
Commissie Maatschappelijk Welzijn instellen, maar dat gunden de anderen ons
nauwelijks, bang als ze waren voor linkse invloeden.
Zo verdwenen de milieuzaken uit de ‘zachte’ portefeuille. Wethouder Olga
Scheltema nam de invloed, betrokkenheid en participatie van de burgers
voortvarend ter hand. En zo werden in deze coalitieperiode de Culturele Raad,
de Sportraad en de Wijkraad Oosterhaar ingesteld. En er werd, meer dan
voorheen, samenhangend beleid gemaakt.
Olga was de eerste vrouwelijke wethouder met jonge kinderen in Haren. Bij haar
aantreden waren haar kinderen vijf, drie en een jaar. Daar werd in 1974 vreemd
en soms afkeurend tegenaan gekeken. Olga: “Dat jonge moeders gingen werken, was
nog niet geaccepteerd. En voor mij voelde het ook dubbel: ik wilde graag
werken, maar thuis mocht van mij niemand daar wat van merken. Mijn collega’s
Rozema en Edzes waren gewend de collegebesprekingen te houden van vijf uur ’s
middags tot acht uur ’s avonds. Ik zei meteen: dan kan ik niet, dan is het
thuis spitsuur. Daar sputterden ze wel tegen, ze vonden in feite dat vrouwen
met kleine kinderen gewoon thuis hoorden te blijven. Maar de vergadertijden
zijn wel aangepast.”

Wil Legemaat
Zie voor meer: ’Rood in de groene parel, de geschiedenis van de
sociaaldemocratie in Haren” door Wil Legemaat en Elsbeth Wieselmann, 2006.