Steun ons en help Nederland vooruit

Publicaties

Bouwdossier Intermezzo: motie van D66 krijgt raadsbrede steun

27 maart 2012

Na de raadscommissie van 13 maart, waarin burgemeester Fennema op lang niet alle vragen over het bouwdossier Intermezzo wenste te antwoorden (zie verslag op deze site), heeft de fractie van D66 zich gebogen over de vraag: hoe krijgen we helderheid over deze zaak, hoe zit het toch met de ons opgedrongen geheimhouding? We hebben contact gezocht met partijgenoot Hans Engels, hoogleraar staatsrecht  en bijzonder hoogleraar gemeenterecht. Mede op basis van zijn waardevolle adviezen maakten wij een motie, waarin we enerzijds uitermate kritisch waren, anderzijds een constructieve oplossing konden bieden die perspectief biedt voor de toekomst. Met deze motie neemt de raad de regie in eigen hand. Het is prachtig en bemoedigend dat alle fracties deze motie steunden: een goed signaal naar de burgers en goed voor de onderlinge verhoudingen in de raad. Opmerkelijk is dat burgemeester Fennema in zijn reactie het hele dossier begon te verkleinen: een dossiertje, een akkefietje… waar hebben we dit eerder meegemaakt?

Bijdrage D66 in de raadsvergadering:
Er hangt nog altijd veel mist om het dossier Intermezzo en het wordt de hoogste tijd dat er duidelijkheid komt. Wij hebben daartoe een motie vreemd aan de orde van de dag, die we nu zullen indienen. Ik probeer vanavond het goede voorbeeld door openhartig met u te delen hoe ik de informatieverstrekking tot nu toe heb ervaren en welke overwegingen er aan deze motie ten grondslag liggen. In oktober 2011 zijn de fractievoorzitters door de burgemeester en de gemeentesecretaris ingelicht over drie opmerkelijke zaken: 1.  de onterecht verleende bouwvergunning aan de heer Bruns, februari, maart 2010 2.  het ontbreken van relevante stukken in het archief: collegevoorstel, notulen collegevergaderingen, niet één maar meerdere documenten. 3. het bestaan van een schaduwdossier binnen de ambtelijke organisatie. Het ging om kwalijke en ernstige zaken, zo werd ons wel duidelijk. Wij dienden de informatie als geheim te beschouwen, zolang de zaak nog niet tot de bodem was uitgezocht. Mochten er zelfs niet met de fractie over praten. De eerste zorg was het legaliseren van de bouwvergunning, zodat de bouwstop kon worden opgeheven. Voor de duidelijkheid, in de kranten stond het anders: wij hebben die avond geen stukken gezien, kregen alleen mondeling informatie.
Daarna hoorden we niets meer, tot er op 2 november een persberichtje verscheen waaruit duidelijk werd dat de bouwvergunning inmiddels gelegaliseerd was. Bruns kon verder bouwen, punt 1 was dus opgelost. De raad hoorde verder niets, de geheimhouding werd niet officieel opgeheven, de fractievoorzitters waren gegijzeld in een geheim dat hen opgedrongen was. We konden de fractie nog steeds niets vertellen over de andere twee belangrijke punten. Dat vond ik raar, dat voelde niet goed, ik kon mij niet voorstellen dat het zo kon gaan in de politiek. Maar een ervaren burgemeester als de heer Fennema, die moest ik toch kunnen vertrouwen, vond ik. Want waar blijf je als je vanuit wantrouwen moet werken? Maar het gevoel dat er iets niet klopte bleef. Naar aanleiding hiervan ben ik bij de griffier gaan vragen hoe het nu eigenlijk zit met vertrouwelijkheid en geheimhouding. Dat resulteerde in een uitstekende notitie, waarvoor dank. En ik ben zelf de wet gaan bestuderen. Uit de wet en uit de notitie van de griffier kan ik geen wettelijke gronden vinden die die geheimhouding legitimeren.
Na een poging van GVH om agendering van het onderwerp konden we dan de stukken inzien. Dat was voor ons aanleiding tot een aantal vragen en omdat bleek dat CDA en GVH dezelfde vragen wilden stellen hebben wij ons daarbij aangesloten. Dat was begin januari 2012. Zes weken later kregen we antwoord, maar dat antwoord kwam toch lang niet volledig overeen met de informatie die wij in oktober hadden gekregen. GVH had intussen alweer om agendering gevraagd en wij hoopten in de raad de gewenste duidelijkheid te krijgen. Maar daar zei de burgemeester doodleuk dat hij alleen de vragen ging beantwoorden die hemzelf zinvol leken. Dat heb ik persoonlijk ervaren als een minachting van de raad. Ook leek de burgemeester van mening dat hij het seniorenconvent heeft ingelicht en dat dit automatisch betekent dat dat geheim is. Maar wij hadden in oktober helemaal geen verordening waarin staat dat bijeenkomsten van een seniorenconvent geheim zijn. En in het algemeen is vertrouwelijkheid van een seniorenconvent bedoeld om een setting te creeeren waarin mensen even vrijuit kunnen praten, niet om ervoor te zorgen dat zaken in de doofpot kunnen verdwijnen. En dat gevoel heb ik persoonlijk wel gekregen: dat dat zogenaamde seniorenconvent gebruikt is om de fractievoorzitters klem te zetten bovenop de doofpot. Nu is het altijd goed om de hand in eigen boezem te steken en dan kan ik achteraf alleen maar zeggen: ik ben te lang te goed van vertrouwen geweest.
Maar al met al hangt om de twee andere punten: de verdwenen documenten en het schaduwdossier, nog steeds een geheimzinnige mist.
Wij zijn tot de volgende conclusies gekomen: 1. Dat er wettelijk niets is dat geheimhouding van welk facet dan ook uit dit dossier legitimeert. 2. Dat het dus zaak is dat het geheel met maximale transparantie naar raad en burgers wordt gecommuniceerd. Dan bedoel ik dus alle drie de kwesties: de bouwvergunning, het verdwijnen van stukken en het bestaan van een schaduwdossier. 3. Dat het allemaal heel merkwaardig en ogenschijnlijk niet correct gelopen is, van de misplaatste geheimhouding op 13 oktober tot en met het niet beantwoorden van veel vragen toe.
Inmiddels heeft de zaak ook flink wat media-aandacht gekregen en leeft er bij verscheidene fracties veel onvrede over de gang van zaken. Het vertrouwen van de burgers in de politiek is er bepaald niet mee gediend. Al met al is de hele kwestie en zeker de schade in onze ogen vele malen groter geworden dan die in werkelijkheid was en dan nodig was. Ontzettend jammer. Wat kunnen wij als raadsfracties doen? De gemeenteraad het hoogste orgaan. We kunnen moties van afkeuring maken, schuldigen aanwijzen. Maar daarmee is er nog altijd geen transparantie over het dossier. De fractie van D66 is van mening dat het hoog tijd wordt dat de gemeenteraad zelf de regie maar eens stevig neemt. Geheel conform het coalitiemanifest dient het complete dossier zo snel mogelijk transparant en volledig toegankelijk te worden voor raad en burgers. De wijze waarop dit allemaal gegaan is heeft ons allen veel tijd en energie gekost en het heeft feitelijk alleen maar schade veroorzaakt. Wat had er anders horen te gaan? We kunnen makkelijk met de vinger wijzen en elkaar bestoken en bestrijden. Maar dat levert alleen maar nog meer schade op.
In plaats van nu over en weer elkaar beschuldigingen toe te werpen, stellen wij voor constructief aan de slag te gaan. We hebben een motie gemaakt waarin we onszelf opdragen ogenblikkelijk een krachtig herstelproces te intitieren waarbij enerzijds wordt bewerkstelligd dat de gemeenteraad en de burgers alsnog optimale duidelijkheid krijgen over het gehele dossier en waarbij anderzijds de rol van college en gemeenteraad en relevante raadsgremia (seniorenconvent, presidium) tegen het licht wordt gehouden teneinde duidelijk te krijgen wie, wat en waar anders had moeten (worden) op(ge)treden. In de periode van 13 oktober tot nu. Dit met als doel hier iets van te leren. Hoe gaan we dat dan doen? Wij stellen voor een of meerdere deskundige onderzoeker(s), die het vertrouwen van de hele raad geniet(en), te vragen dit herstelproces te leiden en dit onderzoek naar de verscheidene rollen op zich te nemen. De tekst van de motie vindt u hier:

 

Motie vreemd aan de orde van de dag bouwdossier Intermezzo

Fennema maakt er een krimpdossier van
Zoals alle leden van het vorige college het dossier van Draaijer en partners systematisch verkleinden tot een onbenullig vodje papier, zo maakte burgemeester Fennema van het bouwdossier Intermezzo en het schaduwdossier een ‘krimpdossier’. Hij sprak over dossiertje en noemde zelfs het woord ‘akkefietje’ en bleef vasthouden aan de opgelegde vertrouwelijkheid. Dat laatste kon hij op geen enkele manier wettelijk legitimeren. Gevraagd naar het wetsartikel waarmee deze vertrouwelijkheid gelegitimeerd werd, antwoordde Fennema dat dat nog uitgezocht werd. Kennelijk wordt er al zes maanden gezocht! Het verkleinen van de kwestie staat in schril contrast met de wijze waarop Fennema de ontdekking van dit gebeuren in oktober aan de fractievoorzitters presenteerde. Toen zei hij dat hij zoiets in zijn hele carrière nog niet had meegemaakt. Nu is het een ‘dossiertje’ dat weinig voorstelt?
Motie van afkeuring
CDA en GVH dienden een motie van afkeuring in tegen het college. De motie plaatste de fractie van D66 voor een groot dilemma. Met de inhoud zijn wij het eens, dat hebben wij ook duidelijk gezegd gisteravond. Maar dan… Dat een college wordt afgerekend op de daden van voorgangers is zuur, maar de realiteit. Dat het college met één mond spreekt, ook als er binnen het college verschillende opvattingen zijn, is soms ook zuur, maar eveneens de realiteit. Het gaat hier om transparantie, communicatie en een open bestuursstijl. In dit college zit namens onze partij een wethouder die zich het vuur uit de sloffen loopt voor dat soort zaken. En die daarbij regelmatig op grote weerstand stuit. Dat is dan een dilemma. Maar D66 kiest er gewoonlijk voor op inhoud te oordelen, zo ook met deze motie. Was deze motie twee maanden geleden ingediend, dan had de fractie van D66 waarschijnlijk gezegd: wethouder Pek, red je er maar mee in het college, wij zijn het met deze motie eens. Maar zoals bekend werden onze wethouder en wij een maand geleden totaal verrast met een motie van treurnis, juist vanwege zijn transparante houding! In onze ogen volkomen misplaatst, maar de motie is wel aangenomen! Dat betekent dat onze wethouder een gele kaart heeft gekregen. Instemmen met de motie van afkeuring van CDA en GVH, gericht tegen het HELE college, zou hebben betekend dat de fractie van D66 wethouder Gerben Pek, die als allerlaatste in aanmerking komt voor de bedoelde afkeuring, aan een tweede gele kaart had geholpen. En politieke zelfmoord, dat kan niemand van ons verwachten. Voor de goede orde: niet omdat D66 zo aan ‘het pluche’ gehecht is, maar omdat dat de wereld op de kop zetten zou zijn.

Wil Legemaat

Gepubliceerd op 19-12-2013 - Laatst gewijzigd op 22-11-2018